هستم و تو هستی و این نشونه این است که خدا هم هست.

داشتم کتابی که چند ماهه شروع کردم را می خوندم و بعضی جمله هاشو می نوشتم. به این فکر افتادم که امشب که اومدم پای نت یه سری به پیوند های وبلاگم بزنم. مخصوصا به یاد کایند عزیز افتادم و خیلی هیجان انگیز بود که وقتی اومدم یه سری به نظرات وبلاگ زدم دیدم برام نوشته. احتمالا این هم از اثرات اون کتابه که م یخوندم. بهترین روزهای زندگیم داره م یگذره و اگه خودم خوب نگذرونمش این آدم های بی ارزش اون را مثل این ۲۶ سال به بدترین و زشت ترین روزها تبدیل می کنند. اما من نمی ذارم چون من باید محکم باشم. من یه سربازم و یه سرباز همیشه پابرجا و محکم و همیشه برنده است. یه سربازی که می خوام تا ابد توی سنگر زندگیم با اونهایی که نمی خوان من شاد و خوشبخت باشم بجنگم. پس حالا که خدا هست و من و تو هم هستیم زندگی بی نظیره.

کاین جونم ممنونم عزیزم . با قدمات خوشحالم کردی